[Fic Reborn] Tsuna In Wonderful Mafia World~!!

posted on 22 Jul 2008 19:30 by rin-ray in Tsuna-alice

title : Tsuna In Wonderful Mafia World
series : Katekyo Hitman Reborn! (อิงจากHeart no kuni Alice)
Genre : Comedy , Romance , Drama (????)<<มีให้ลุ้น
Pairing : (??x27)....(??????) ก็ลองลุ้นดูสิ....
Rating : PG (ขึ้นๆลงๆแล้วแต่ปลายนิ้ว+สมองของคนแต่ง)
Summary : ตำนานอลิสบทใหม่ที่จะทำให้ทุกคนอยากฆ่าคนเขียน...(เพราะไม่รู้จะเขียนรอดมั้ยน่ะ)

*รับประกันความเสื่อม วาย รั่ว ฮา

*---------------------------------------------------------------------------------*

[Fic Reborn] Tsuna In Wonderful Mafia World~!!

Part 0 : เมื่อฉันกลายเป็นสาวน้อยอลิส~

กาลครั้งหนึ่ง......มีเด็กสาวคนหนึ่ง มีชื่อว่า อลิส ที่ฝันอยากจะมีคนรักที่อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข....เหมือนดั่งพี่สาวของเธอที่ได้พบคนรักที่แสนวิเศษ ดังนั้นเธอจึงอยากจะหาผู้ชายที่ดีมาเป็นคนรักให้ได้!! นั้นคือปณิธานของเธอ

แล้ววันหนึ่งอลิสออกมาเดินเล่นในสวนของบ้าน เธอเห็นกระต่ายตัวหนึ่งมองนาฬิกาว่า “แย่แล้ว สายแล้วๆ”ซึ่งสร้างความประหลาดใจแก่เธอมาก พอกระต่ายตัวนั้นเห็นอลิสเข้ามันตกใจกลัวจึงวิ่งหนีไป อลิสก็วิ่งตามไปจนตกหลุมโพลงกระต่ายปริศนา...และแล้วก็เข้าโลกมหัศจรรย์ในต่างมิติที่ไม่มีในโลกของเธอ....

การผจญภัย เริ่มต้นขึ้นแล้ว!!

Start!!

“เฮ้ย....นี่มันเกิดอะไรกันขึ้น!!!!!!!”เด็กหนุ่มเอ๊ย...สาวน้อยหัวฟูผมยาวติดริบบิ้นสีฟ้า ในชุดกระโปรงพีซสีขาวตัดฟ้า ยืนอึ้งกับสภาพตัวเองเหมือนชุดคอสเพลย์จึงรีบสำรวจตัวเอง...โอเคไม่มีอะไรนูน...ที่หน้าอก!...ข้างล่าง...ยังไม่หาย ดีมาก!! หลังจากที่เช็กสภาพตัวเองว่าไม่มีอะไรเพิ่มลดแลกแจกแถมเสร็จ ก็เดินไปดูพื้นที่รอบ...มีบ้าน...กับสวน ป่า ที่กว้างใหญ่...

ส่วนสาเหตุที่ทำไมผมถึงมีสภาพนี้น่ะหรือ...........

*มันมีเหตุมาจาก.....เมื่อ 2 ชั่วโมงก่อน

“สึนะ นายอ่านหนังสือเล่มนี้ให้พวกนั้นฟังทีสิ”เสียงรีบอร์นสั่งทำเอาสึนะหน้าซีด....หมอนี่มีแผนอะไรอีกเนี่ย “ทำไมต้องเป็นชั้นด้วยล่ะ”เสียงสีนะฟังดูเหมือนอยากจะค้าน แต่พอเห็นกระบอกสีดำๆในมือเด็กน้อยที่กำลังชักเตรียมจะลั่นไกพร้อมสรรพ “เอ่อ....อ่านก็ได้จ้ะ”

ผมมีชื่อว่า ซาวาดะ สึนะโยชิ หรือเจ้าห่วยสึนะ เรียนที่โรงเรียนนามิโมริ...เป็นว่าหัวหน้ามาเฟียวองโกเล่รุ่นที่10 ส่วนที่รีบอร์นสั่งให้ผมทำอะไรประหลาดอย่างตอนนี้ ก็เพราะบ้านผมกำลังจัดปาร์ตี้ฉลองกันอยู่ในห้องนอนของผม ไม่มีอะไรเป็นพิเศษมาก แต่คนที่มาร่วมงานนี่สิ.......มากันหมดแก็งเลยก็ว่าได้...มี โกคุเดระ ยามาโมโตะ คุณพี่ของเคียวโกะจัง(เรียวเฮ) คุณฮิบาริ(ทำไมท่านถึงมากันล่ะเนี่ย) มุคุโร่ (ตาคนนี้ยิ่งไม่เข้าใจใหญ่) แรมโบ้ โดนรีบอร์นยิงทิ้งโยนออกไปข้างนอกแล้ว จางนีนิก็มาร่วม(รีบอร์นวางแผนอะไรไว้หรือเปล่าเนี่ย)

ขนาดคนนอกยังมาอีก..เช่น คุณดีโน่ เบียคุรัน(คนๆนี้มาทำม๊ายย) บาจิล เผลอๆสปาร์น่า ที่ไม่คิดว่าจะมาก็ดันมาแจมอีก....ชีวิตเขานี่จะอยู่สงบไม่ได้เลยใช่ม๊ายยยยยยยยยย!!!!

แล้วดูแต่ล่ะคน เตรียมมาเอนจอยเต็มที่...โกคุเดระคุงก็กำลังทะเลาะกับยามาโมโตะ คุณพี่เคียวโกะจังก็....นั่งร้องไห้บ่นงึมงำคาโต๊ะไปซะแล้ว คุณฮิบาริซังก็นั่งดื่มตรงขอบหน้าต่างห้อง สึนะบ่นในใจแล้วยอมรับชะตากรรมทำตามคำสั่งของรีบอร์น...จึงหยิบหนังสือนิทานที่รีบอร์นยื่นให้ แต่พอจะเปิดขึ้นนั้น มุคุโร่เข้ามาเอาแขนคล้องคอสึนะทำเอาเจ้าตัวสะดุ้งโยง

“นายน้อยวองโกเล่มัวทำอะไรอยู่น่ะครับ”หนุ่มผมสีน้ำเงินเข้มยิ้มฝ่ายที่โดนเกาะนั้นตัวแข็งทื่อไปเรียบร้อย“เห หนังสือนิทานเรื่องอลิสงั้นหรือครับ ขอผมดูหน่อยล่ะกันน่ะครับ”ระหว่างที่มุคุโร่จะมาฉกหนังสือจากมือสึนะ จู่ๆฮิบาริเข้ามาขวาง จ้องตาเขม็งหาเรื่องมุคุโร่ “ถ้าจะหาเรื่องล่ะก็ผมจัดให้น่ะครับ”

“เออ ชั้นก็ต้องการอย่างนั้นแหละ”ฮิบาริเริ่มบรรเลงด้วยทอนฟากระหน่ำจะฟาดมุคุโร่ ส่วนมุคุโร่ก็ดึงตัวสึนะพร้อมหนังสือหิ้วพร้อมเอาสามง่ามยาวของตัวเองกันทอนฟาไปด้วย

“เฮ้ย แกเจ้ามุคุโร่คิดจะทำอะไรรุ่นที่10น่ะ!!”โกคุเดระที่เห็นท่าไม่ดีจึงเอาระเบิดปากระหน่ำ ดังนั้นมุคุโร่จึงใช้ภาพมายา จางนีนิที่เห็นจึงตะโกน “อย่าทำอย่างนั้นตอนถือหนังสือเล่มนั้นสิ!!!!”

แวบ!! แสงจากหนังสือภาพส่องออกมา

แกร็ก! “อืม ปืนอะไรเนี่ย” เสียงบาซูก้าปริศนาที่ยามาโมโตะหยิบขึ้นมาดูพร้อมจะยิงเล่น

เฮ้ย!!! เสียงจากวงกลุ่มนอกและในหันมาตกใจพร้อมกันเมื่อเห็นยามาโมโตะเอาบาซูก้า(ทดลอง)ยิงแล้ว...

ยามาโมโตะชั้นอยากรักษาโรคเอ๋อไม่สิ้นสุดของนายเจง เจ๊งงงงงงงงง!!!!

หนังสือภาพส่องแสงสว่างจ้าทั่วทั้งห้อง

ตูม...!!!!! โครม!!!!! แว๊บ!!!!!!!!!!!!!!!!

โอย..........เจ็บ............
..........อะไรกันเนี่ย........กลิ่นของพื้นดิน หญ้า.... เหอ? หญ้าหรือ?...

สึนะรู้สึกตัวจึงรีบลุกมองไปรอบๆ....มันป่านี่นา....ไม่จริงช่ายม๊ายย!!! กระผมมาอยู่ป่าได้ไง....แล้วที่นี่มันที่ไหนก๊านนนน!!!!! เรื่องก็เป็นเหมือนตอนข้างบน.......

เหตุใดไฉนผมรือจึงใส่ชุดผู้หญิงเนี่ย....

ชีวิตเอ๊งไม่รอดจากการแต่งหญิงหรอกทูน่าเอ๊ย….

“ฮะๆ....ฝันไปสินะ”ผมหยิกแก้มตัวเองจนร้อง “แว๊กก เจ็บจริงๆนี่น่า” ผมลูบแก้มบริเวณที่แดงๆอยู่....จากนั้นผมก็เห็นผู้หญิง....เอ่อ...ใช่หญิงหรือเปล่าเนี่ย เห็นชุดกระโปรงบานๆ น่ะ....นั่นมัน!!!! รัลมิจิ นี่!!!! รัลใส่ชุดกระโปรงงง!!! ผมไม่ได้ฝันไปใช่มั้ยเนี่ย!! (คนเขียน-จะโดนเจ๊รัลฆ่ามั้ยเนี่ย) ผมเลยกะจะลองเขาไปถาม แต่จู่ๆ มีอะไรเหมือนฉุดไม่ให้ผมเข้าไป

           “นาย...หยุดเลยนะ!”
            “คุณเป็นใคร?”ผมหันไปหาต้นเสียงแต่ไม่มีใครอยู่
            “ชั้นคืออลิส ผู้เป็นนางเอกเรื่องนี้....คนที่ถูกเลือกมาเล่นเกมคือนาย ซาวาดะ สึนะโยชิ สินะ หรือว่าที่หัวหน้าวองโกเล่รุ่นที่10......พูดง่ายๆชั้นคือเจ้าหน้าที่ระบบ
            “เอ๋?”เอ่อ....เดี๋ยวนะ.....อลิส.....เกม.......มันหมายความว่าง๊ายยย หนูงงไปหมดแล้วแม่จ๋า!!!!

“เธอนี่เป็นพวกเข้าใจยากจริงๆ!!”หลังจากนั้นร่างหญิงสาวโปรงแสงแสดงตนออกมาให้สึนะเห็น สาวน้อยบอบบางผมสีน้ำตาลยาว สวมชุดกระโปรงพีซสีฟ้าตัดขาวคล้ายๆเขา...แต่ดูนิสัย...ท่าจะห้าวแหะ... เธอลอยอยู่ข้างๆตัวสึนะ

“แอบด่าชั้นอยู่ใช่มั้ย?”
อ่านใจได้ด้วยหรือครับพี่!!!=[]= สึนะตั้งใจตั้งสติให้มั่น...ทบทวนเหตุการณ์ต่างๆแล้วเริ่มถามสาวน้อยตรงหน้า

“ที่นี่คือ....เรื่องราวนิทานที่เป็นเกมถูกสร้างมา?”หล่อนพยักหน้า
“แล้ว....เนื้อเรื่องคืออลิส”หล่อนพยักหน้าอีกครั้ง ก่อนจะบ่นหงุดหงิด “ถามมันรวดเดียวเลยสิย่ะ-*-”

“ง่า.......งั้นแล้วเพื่อนๆ(?)ผมอยู่ที่ไหนแล้วพวกผมต้องทำอะไรบ้างเพื่อออกไปจากที่นี่...”ก็กลัวว่าถามมากจะโวยนี่นา.....ใครจะไปรู้ว่าคุณเธอเป็นพวกใจร้อนเหมือนใครก็ไม่รู้............

“วิธีออกก็ง่ายมาก...แค่นายต้องไปจีบใครก็ได้ให้อยู่หมัดแล้วก็ดำเนินเรื่องทำให้เอนดิ้งให้ได้ ง่ายใช่มั้ย? ส่วนเพื่อนนาย...ชั้นจับไปเป็นตัวประกันขังไว้กันนายไม่ให้เล่นงี่เง่า”อลิสยิ้ม แต่คำพูดของหล่อนมันไม่ได้ชวนรื่นหูรื่นตาเหมือนใบหน้านั้นเลย......... สึนะตัวสั่นขนลุกเกลียวด้วยความสยอง อลิสยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ “อ่อ..ตัวละครในเกมอาจจะเหมือนเพื่อนนาย แต่เขาก็ไม่รู้จักนายหรอกนะ เพราะในเกมนี้ดึงนิสัยคนรอบๆตัวนายมาเป็นแบบเท่านั้นส่วนความทรงจำน่ะไม่มีหรอก...”

            “เอ๋” ชักยังไงๆแล้ววุ้ย..... สึนะชักหน้าซีดเหมือนปลาทูน่าต้มแล้วถูกจับตากแดดต่อ.....
            “โชคดี~~~ถ้าสงสัยก็เรียกได้น่ะ” อลิสหายตัวไปทันที
            “เดี๋ยวซิ จะรีบไปหน๊ายยยยยยยยยยย” ยังไม่ทันจะถามเลยว่าเนื้อเรื่องเป็นยังไง แต่ร่องรอยคุณเธอคงจะไม่มีให้แกะล่ะมั้งน่ะ.... เอานะ...ชีวิตทูน่าใช่ว่าจะถูกแกล้งเอาไปแต่ในแซนวิซซะอย่างเดียว ทูน่าอย่างเราต้องสู้!!!

ขณะที่ทูน่าน้อยๆกำลังเรียกกำลังใจอยู่นั้นเอง....ก็มีกระต่ายสีขาวตัวเล็กๆวิ่งผ่านตัดหน้าเขาไป สึนะไหวตัวทันจึงคว้าคอกระต่ายได้ทันที แต่แล้วก็ตกใจที่เสียงพูดมาจากกระต่ายที่เขาจับอยู่

“ทำบ้าอะไรของเธอนะ ปล่อยชั้นน่ะ”กระต่ายน้อยดิ้นหวังสลัดให้หลุดจากมือของสึนะกระต่ายน้อยถูกปล่อยตัวเพราะสึนะทนอาการโมเอ้มันไม่ไหว (อะไรจะดิ้นน่ารักปานนั้น) ดูท่าทางเจ้าตัวจะร้อนรนพลางหยิบนาฬิกาใหญ่ข้างตัวมาดูเวลา มันหันมามองหน้าสึนะแล้วเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ราวกับวางแผนอะไรเอาไว้ พร้อมกับเผยร่างเด็กหนุ่มร่างสูงผมสีเงิน เข้ามาจุมพิตมือบางเล็กของสาวน้อยตรงหน้ากะ.....โกคุเดระคุง!!!!!

“เธอสนใจจะไปกับชั้นหรือเปล่า แม่สาวน้อย”

ท่าทางจะเป็นอย่างที่เจ๊อลิสคนนั้นพูด แต่ดูนิสัยเหมือนไปคนละทางแหะ....

“ปะ...ไปไหนหรือค่ะ”
“ไปที่สนุกๆไง........ไม่ต้องกลัวแล้วไปกันเลยดีกว่า”โกคุเดระดีดนิ้ว เกิดหลุมปริศนาข้างๆตัวทำเอาสึนะอึ้ง

กระต่ายขาวโกคุเดระไม่รอคำตอบฉุดอลิสทูน่าลงหลุมดำปริศนาทำเอาทูน่าทะเล เกือบหลุดร้องเสียงโหยหวนออกมา ยังไม่ทันจะบอกเลยว่าไปหรือไม่ไป... แต่มันจะลึกอะไรปานนี้ มืดไปหมดเลยย!!! รอบตัวสึนะมองไม่เห็นอะไรเลยนอกจากกระต่ายโกคุที่อยู่ข้างๆ

ชีวิตชั้นทำไมต้องเจออะไรแบบนี้!!!!!...... (ซวยไม่เลิก)

สุดปลายทางนั้นสึนะ(อลิส)จะต้องเจอกับอะไร......แล้วหนทางข้างหน้าจะเป็นอย่างไร

T B C ..........

**-----------------------------------------------------------------------------**

Rinray : เหอๆ...เอาจนได้น่ะ แต่เราก็ชักสับสนเนื้อเรื่องนิดหน่อย

รินเรย์อยากให้ช่วยโหวตหน่อยนะ~~~ใครที่เข้ามาอ่านแล้วอ่า

คุณต้องการให้น้องทูน่าเราไปสิงที่ไหนดี

A1 - ไปโรงงานทำหมวก......= บอสเบียคุรัน(หัวหน้ามาเฟียโรงงานทำหมวก)

A2 - ไปปราสาทหัวใจ......= ราชินีรีบอร์น~(ราชินีปราสาทหัวใจ)

A3 - ไปสวนสนุก.......= หัวหน้าเรียวเฮ~(ผู้ดูแลสวนสนุก)

A4 - ไปหอนาฬิกา....= สปาน่า (ผู้ดูแลกาลเวลา)

ติชมได้เน้!!!